Mark Dedrie beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm


Mark Dedrie
Mail voor nadere informatie
Kunstenaar in beweging
 
Met kunstenaars weet je het maar nooit. Dat maakt hen tot interessante wezens. Ze kunnen plots van stijl veranderen, of van richting, als ze zich laten leiden door een nieuwe passie. Zes jaar geleden begon Mark Dedrie met vogelsculpturen, en is sindsdien dat pad blijven volgen. Symboliek en beslotenheid en charmante anekdote maken plaats voor een steviger figuratie. Het is geenszins een unilaterale figuratie, geen documentatie van geziene diersoorten, want hij wil blijven balanceren tussen extremen, tussen figuratie en abstractie.

Kijken we naar zijn werk zoals zich dat ontwikkeld heeft in de laatste zes jaar, dan zien we dat zijn vormen zich zijn gaan openen, zoals een vogel dat uit het ei kruipt en kennis neemt van de wereld. Van besloten, ineenvloeiende, in zichzelf gekeerde vormen, nemen zijn beelden nu de ruimte in. Ze krijgen lucht. Diep in zijn hoofd begint het, dat kronkelige proces van creatie dat zich aan ons oog onttrekt. Geheimzinniger dan alchemie. Ik zou graag het schedeldak van de kunstenaar willen lichten, om te zien welke ideeŽn in die grijze massa rondspoken. Ziet hij elk nieuw beeld scherp in gedachten, zoals het worden moet, of zoals het worden kŠn? Of juist vaag? Of ziet hij naast elkaar de verschillende mogelijkheden? Helaas, bij hem naar binnen kijken gaat niet; ik moet me tevreden stellen met zijn ideeŽn zoals ze in metaal hun beslag hebben gekregen. Als ik met hem praat geeft hij duidelijk blijk van de drang tot zichzelf verder te ontwikkelen, zich te vernieuwen. Zegt een stap dichter in de richting van het naturalisme te willen zetten.
“Ik denk aan het toevoegen van een enkel detail.” Hij wacht even, voegt er dan aan toe, “Een enkel detail dat symbool staat voor al die details die ik weglaat, die deel uitmaken van de totale vogel.”

Er zijn nog afstanden af te leggen, verfijningen toe te passen. Zonder die intentie groeit geen enkele kunstenaar, en evenmin de mens. Zonder groei stilstand. In zijn ogen licht een verre horizon op. Hij zegt: “Ik wil verder. Ik kŠn verder. Ik gŠ verder.” In het reiken naar moeilijker opgaven slaat Mark Dedrie zijn vleugels als het ware krachtiger uit en lonkt naar einders die wij niet kunnen zien. Zijn gevoel voor vormgeving en esthetiek in aanmerking nemend, ben ik benieuwd naar wat er komen gaat.

Robin D’Arcy Shillcock


'Een kunstwerk moet worden uitgevoerd als een perfecte misdaad, naadloos, zonder een spoor van de dader.' Constantin Brancusi


Geboorte
Dertien jaar werkte Mark Dedrie als dienende bronsgieter voor gerenommeerde beeldhouwers vooraleer hij het waagde eigen ontwerpen uit te voeren. Zo'n aangekondigde maar vaak uitgestelde geboorte als kunstenaar wijst alvast op discretie en zelfkritiek, twee deugden waarvan de doorsnee beeldhouwer zelden heeft gehoord. Ook in de uitgevoerde beelden zelf geeft Mark blijk van
een gezond gebrek aan zelfoverschatting. Als autodidact mist hij de brede artistieke vorming door serieuze meesters in een notoire academie. (Maar bestaan er nog meesters en waar vind je nog een terecht beroemde academie?) Anderzijds blijft hij gespaard van onverschilligheid, laat staan misprijzen voor het kunstambacht. Zijn onmiskenbare degelijkheid als kunstambachtsman dankt Mark aan de hoogste kunstschool die praktijk heet.
Om zijn spontane expressiedrang niet aan banden te leggen werkt Mark zonder bozzetti, voorstudies waarmee academische beeldhouwers graag werken. Gedetailleerde beeldhouwerstekeningen hoef je in zijn laden dan ook niet te gaan zoeken. Voor Mark is een beeld geen tekening die je als een trekharmonica in de ruimte openschuift. Mark doet niet aan taille directe; voor hem geen wegsnijden en wegkappen tot wanneer de ideale vorm, verborgen in steen of hout, zich prijsgeeft. Mark droomt en ziet het beeld mentaal. Hij boetseert met handen die in het kneedklare plastiline of was van los en liber naar ferm en vorm evolueren. Telkens opnieuw bouwt en monteert hij. Eerst na het bronsgieten, waarbij het was verloren wegstroomt, mikt Mark op perfectie van het ruw gestolde brons. Het schuren en strelen kan dan beginnen. Zoals de alchimist onophoudelijk wrijft en polijst aan de Steen der Wijzen, zo slijpt Mark geduldig de grofstoffelijkheid tot wanneer het metaal gaat lichten - met een glans die het sublieme voorafspiegelt.
Het gaat om eindeloos repetitieve, meditatief opgehoogde gebaren die ooit moeten raken aan dŗt beeld met diť vergeestelijkte patinastraling.

Bronzen muzikaliteit
In de tweede helft van de jaren negentig breekt Dedrie door als zelfstandig beeldhouwer. In 1999 richt hij een bescheiden kunstenaarsgroep op. Samen met de neo-impressionistische schilder en medeoprichter Marc Mylemans stelt Dedrie diverse malen tentoon. Bij het begin van het nieuwe millennium reizen zijn beelden over 's lands grenzen naar Nederland, Duitsland, Engeland. Materialiteit en vakmanschap: Dedries sculpturen keren louter conceptuele kunst de rug toe. De oppervlaktestructuur van Inner Pressure vormt niet de toevallige buitenkant van een daarin besloten idee; ze bekroont integendeel het geheelde want organische lichaam dat sculptuur heet. Dedrie laat de waarheid opklinken in de schoonheid van de sculpturale huid, zoals het anonieme poŽtische woord met zijn stralende betekenis de muziek verlicht van een passie of cantate van Bach. In Je kan de wereld zien dansen torent het dansertje niet alleen uit boven de globe, het dijt uit in zijn draaibeweging en draagt zichzelf uit in zijn buitenwereldse dans. De idee van het universum als bol die in zijn draaiing alles omsluit verruimt Dedrie in de figuurlijke uitstulping die een letterlijk buitenaardse extase concretiseert. De wereld omsluit zichzelf en al haar bewoners in haar bolvorm - maar de extase van de dans laat elke zelfgenoegzaamheid ontploffen. In No Secrets ervaart de kijker in de vormgegeven omhelzing een diepe intimiteit en vloeibaarheid. De beeldhouwer heeft de minnaars tot eenheid gesmeed. Van enige persoonlijkheid van beide personages, van enige smachtende blik, van enig appel is niet langer sprake. Dedrie klemt het materieel zware vast aan geestelijke lichtheid. Daarmee doet hij een gooi naar volmaaktheid die de presumptieve individualiteit van het tweetal met een smak op het plaveisel van de realiteit terecht doet komen. Alleen hun zingen blijft over. Wat Dedrie aanraakt haakt naar bronzen muzikaliteit.

Pinquins
Dedrie wil niet alleen in zijn menselijke representaties muziek. Het hogere wenkt ook in zijn diersculpturen, waarin hij meestal minder het pittige of anekdotische beoogt dan wel het wezen van het afgebeelde dier. Hij toont de zwaan en de reiger als symbool van rijzige, kalme en bezielde schoonheid, als elegante aanwezigheid van het verhevene. Swan zwemt niet statig rond en bewoont- geen gesoigneerde borgerparken maar roept op tot verinnerlijking in een wereld van leeg gedruis.
In 2003 maakt Dedrie zijn eerste inox beelden met de beproefde methode ŗ cire perdue. In tegenstelling tot modernistische beeldhouwers beeft hij geen boodschap aan de talrijke nieuwe synthetische materialen. Hij werkt niet in een van de vele poly's, van polyester tot polystyreen, maar wel in glimmend, koud inox. Men geeft inox liefst een voorkeurspiaats in keukens, operatietheathers en badkamers.
Helemaal natuurlijk is inox niet: het gaat om chemisch behandeld metaal. Maar inox staat beslist dichter bij brons, Dedries favoriete materiaal, dan bij epoxy of andere kunstharsproducten. Marc kiest roestvrij metaal precies omwille van zijn koude uitstraling die geschikt lijkt om er fraaie koningspinguÔns in gestalte te geven. Zijn keus voor dit opvallend antropomorfisch dier brengt bovendien een bedoeling aan het licht. Mark wil zijn kijkers wijzen op de innige ecologische, maar ook psychische verbondenheid van mens en dier. Wie pinguÔns aan de rand van het water ziet waggelen, denkt meteen aan een bejaarde, enigszins zwaarlijvige kelner die luierende zwembadgasten met gepaste onverschilligheid bedient. PinguÔns wijzen de prometheÔsche, hoogtechnologische mens op de hechte band die hem verbindt met hen - gevallen vogels die liever zwemmen dan moeizaam lopen. Volstrekt onpathetisch, nu eens sierlijk, dan weer aandoenlijk onhandig en schijnbaar verstrooid of dromerig, spelen pinguÔns het onpretentieuze in de mens voor; ze ogen zuiverder, dichter bij de staat van natuurlijke genade, onaangetast door het doortrapte rollenspel waarvan de mens zichzelf het slachtoffer heeft gemaakt.

Gevleugelde symbolen
Wie een uil ziet, associeert de opengespalkte staarogen en bevroren houding met bedachtzaamheid. De zwaan, dierlijke vorm van Apollo, is zowel met de hemel als met de wateren verbonden. Talrijke mythen in uiteenlopende beschavingen voeren zwaan, gans of eend op als (mede )schepper van de aarde uit de oerzee. Als je zo'n watervogel met zijn kop onder het wateroppervlak ziet, denk je gauw aan de mythische zwaan die naar de diepten duikt om vandaaruit wat aarde naar boven te brengen waaruit prompt continenten groeien.
Zwanen, ganzen en eenden trekken intercontinentaal de wereld rond: ze symboliseren de geestelijke reis naar het hiernamaals. 'Zwanen' noemden de oude Grieken de mysteriŽnpriesters van Eleusis na hun onderdompeling of tweede geboorte in louterende wateren.
Carl Gustav Jung, een van de hoofdspelers in de dynamische psychiatrie, vond dat een mens eerst dan een volwassen, harmonisch psychisch leven kon leiden als hij de dierlijke ziel in zichzelf had aanvaard: 'De grenzeloze woekering van dierlijke symbolen in religies en kunsten uit alle tijden onderstreept niet alleen het belang van het symbool, maar bewijst tevens hoe levensbelangrijk het voor de mens is de psychische symboolinhouden in zijn leven te integreren.' Indianen en talrijke andere zogenaamd primitieve volkeren geloven dat dezelfde geestelijke energieŽn dier en mens doordringen.
De gedaante of het zichtbare lichaam ligt als een mantel om de innerlijke essentie geslagen en kan ook worden ingeruild voor andere wezenheden. Dieren gelden als bewakers van levenskrachten die de mens in zijn beschavingsdrift goeddeels is kwijtgespeeld;
daarom zijn ze 'heiliger' dan mensen.
Vooral vogels bemiddelen tussen bovennatuur en mensenwereld. Geen wonder dat een essentialistische beeldhouwer als Dedrie zijn sculpturale dierenpark liefst met vogels en vooral watervogels bevolkt - naast pinguÔns, eenden en zwanen ook kraanvogels, ooievaars, kiwi's en uilen. Wegens hun vliegvermogen ontsnappen ze aan de zwaartekracht, die het mensenlichaam zijn wetten oplegt. 'Van al het lichamelijke is het bovenal de vleugel die deelt in het goddelijke,' schrijft in de Phaedrus Plato, de oervader van alle essentialisten Kraanvogels en ooievaars krijgen in de meeste beschavingen veel goeds toegedicht. De waakzame grote vogel transporteert nieuw leven en leidt  de lente in. Volgens Chinese en Japanse boeddhisten klapwieken kraanvogels - aangesproken als 'achtenswaardige heren' - de geestelijke substantie van overledenen naar het westelijke paradijs van Amitabha. Mark Dedrie legt in zijn beelden van reigerachtige de aandacht op de geduldige maar altijd scherpe aandacht van zulke vogels, op de breekbare elegantie van hun hoge, dunne waadpoten, en op bon puntgave snavel.
In Barn Owllaat Dedrie de uil, een van zijn favoriete vogels, plaatsnemen op een boek. De kerkuil kijkt omhoog, als daagde hij de kijker uit om het gesloten wijsheidsboek te openen. Barn Owl wijst op het raadsel van het bestaan en de macht die kennis geeft, maar ook: op de obsessie met de letter die talrijke beschavingen typeert. Of hekelt dit beeld stoffige geleerdheid van een verdwijnende soort? He( boek fungeert bij Dedrie als sokkel, zowel in Man Looking at Himself als in Barn Ow!. De welbeschouwd nogal arrogante man maakt een uitvergroot overwinningsgebaar op het boek, dat hem torst. Dedries beeld persifleert onwerkzame, ijdele eruditie waarop de mens zich ten onrechte beroemt. In Losing My Religion daarentegen blijft de mens onooglijk, verward en radeloos achter nadat hij het boek der boeken heeft dichtgeslagen en de godsdienst van het boek de rug toegekeerd.

Verlangen
Dedrie is nadrukkelijk geen modernist. Toch heeft hij met vrucht gekeken naar een aantal vernieuwers die in het begin van vorige eeuw de beeldhouwkunst van de grote Rodin verwierpen. Het meest lijkt hij te hebben opgestoken van de Roemeen Constantin Brancusi die, vrijwel vanuit het niets door Rodins faam aangetrokken, te voet naar Parijs trok. Daar aangekomen haalde hij echter zijn neus op toen bij oog in oog kwam te staan met wat hij biefstuksculpturen beliefde te noemen: pathetische, aan literatuur en academisme verknochte beeldhouwkunst. Niets is normaler voor een beginnende artiest dan goed om zich heen te kijken en daar profijt uit te trekken.
Zoveel staat vast: Dedrie voelt weinig voor welk academisme ook en imiteert evenmin Afrikaanse of Oceanische sculpturale maskers, laat staan 'wereldkunst' . In zijn menselijke figuren vermijdt hij uitgesproken expressionistische, geÔsoleerde, uitgerekte en geprononceerde lichaamsdelen. Hij wil dat de vormen in elkaar vloeien. Met Brancusi deelt Dedrie het verlangen naar het sublieme, naar een toegang tot transcendentale ruimten, naar volmaakte vogelvormen die dat verlangen symboliseren. Brancusi's gouden vogels en vogels in de ruimte haken naar constante purificatie, zowel in de uitrekking en de vervloeŁng van volume en lijn als in de verlichting van de vorm. Hetzelfde verlangen kenmerkt Dedries beste beelden, al ogen zijn pinguÔns stukken natuurgetrouwer dan Brancusi's marmeren watervogels met hun grote aandacht voor het oog en de neerwaartse gezichtslijn. Dedrie houdt zich nog op bij het koddige, terWijl Brancusi zijn pinguÔns uitsluitend ingehouden innerlijkheid geeft.

Essentie
Op straffe van ontwrichting kan je in grote kunst vorm en inhoud niet scheiden. Dedries parcours is pas begonnen, het gaat er gezwind en intens aan toe maar zijn artistieke weg is nog lang niet rond. Beelden als Moondance, Passion, Vision verraden Marks vastberaden wil om, met wisselend succes, abstracties tot zichtbaar leven te brengen. Maar in meer dan geslaagde werken als Inner Pressure en Ram hebben betekenis en gestalte elkaar innig doordrongen in een eenheid die voortvloeit tot aan de grenzen van het beeld.
Dedries artistieke vermogen neemt nog toe. Voorlopig bestaat zijn werk uit een verzameling metaforen. Elk typisch Dedrie-beeld combineert een abstract begrip met een concrete voorstelling. Doordat het figuratief aanschouwelijk blijft weigert het zuivere conceptualiteit. Het integreert beelding en verbeelding, het activeert bij de beschouwer rijke associatieprocessen.
Het reikt de ontvankelijke kijker geestelijke waarden en deugden aan omdat het zoekt naar wat de Duitse wijsgeer
Hegel der wesentliche Inhalt der Skulptur noemt: de tegelijk gedroomde en verzinnerlijkte vorm van het goddelijke.

Tekst:
Frans Boenders, Memeber of the Royal Academy of Belgium for Sciences and Arts
___________________________________________



Cultuurprijs Raymond Majean voor Mark Dedrie

De tweejaarlijkse cultuurprijs Raymond Majean is uitgereikt aan beeldhouwer Mark Dedrie. De cultuurraad vindt dat zijn werk qua uitstraling de grenzen van Schoten ver overschrijdt. Mark Dedrie ontving de prijs in het Kasteel van Schoten uit handen van Schepen voor Cultuur Ann Pycke, bijgestaan door Piet Snels, voorzitter van de cultuurraad. Tijdens de plechtigheid werd emotioneel afscheid genomen van schepen Ann Pycke, die straks wellicht OCMW-voorzitter wordt.


De cultuurprijs is, als een postuum eerbetoon, genoemd naar Raymond Majean, wijlen voorzitter van het cultuurcentrum van Schoten. Elke vereniging, aangesloten bij en erkend door de cultuurraad, kan een kandidaat voordragen.

Mark Dedrie is geboren in 1962 en sinds 1982 actief in de kunstwereld. Twee jaar na het voltooien van zijn tuinbouwstudies, zette hij zijn eerste stappen in de wereld van ambacht en kunst. Hij leerde door overlevering het vak van bronsgieter en zo realiseerde hij bronzen beelden voor beeldhouwers als J. Vermeersch, J. Dedecker, R. De Winter, Wilfried Pas en anderen.

Op missie met Prins Filip
Mark Dedrie is op artistiek vlak autodidact. Vanaf 1990 zagen we de eerste bronssculpturen van zijn hand. In 1996 won hij in Schoten de beeldhouwwedstrijd met zijn ontwerp ,,Je kan de wereld zien dansen'' en hij mocht dit monumentale werk ook uitvoeren. Het siert nu het gemeentepark.

De laatste jaren bracht vooral zijn gestileerde pinguÔncollectie hem volop in de belangstelling door het gebruik van inox via de verloren wastechniek. Onlangs nog was hij ook nog met Prins Filip op handelsmissie naar Canada waar zijn beelden enthousiast onthaald werden.

Toekomstplannen
De prijs bestaat uit een beeldhouwwerk van de hand van de Schotense kunstenares Hilde Jacquemart. Het kunstwerk refereert aan de Kaekelepomp, het symbool van de cultuurprijs en de pomp die vroeger echt in Schoten stond om de inwoners van drinkwater te voorzien. 

Bron: website gemeente Schoten


Beschikbaar werk 2011/2012 - download pdf

Mark Dedrie - Torenvalk uitgevoerd in brons - galerie de Beeldenstorm
Mark Dedrie
Beelden in brons
Torenvalk


Mark Dedrie - Torenvalk uitgevoerd in brons - galerie de Beeldenstorm
Mark Dedrie
Beelden in brons
IJsvogeltje


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons
Mark Dedrie
Beelden in brons
Prairiehoen


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Beeld in brons - RVS (INOX)

Mark Dedrie - beelden in brons
The new man

Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Haas

Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Wulp


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Falcon - valk

Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Giervalk (beeld uitverkocht)


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Stern

Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Sleeping barn - steenuil


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Crecendo - zwaan - uitverkocht


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
It was i nice day - meeuw


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Dinner time - uitgevoerd in RVS


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Oehoe


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Wings of dreams - meeuw


Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
The new man



Galerie de Beeldenstorm - Mark Dedrie - beelden in brons

Mark Dedrie - beelden in brons
Snip




Mark Dedrie - overzicht beschikbaar werk - galerie de Beeldenstorm

mark dedrie kerkuil beeld in brons  - galerie de Beeldenstorm

Mark Dedrie - beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm

Mark Dedrie - beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm

Mark Dedrie - beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm

Mark Dedrie - beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm

Mark Dedrie - beelden in brons - beeldhouwer - beelden in brons - galerie Beeldenstorm



Landgoed Maple Farm
De Beeldenstorm - Roosendaalsebaan 4
4744 SM Bosschenhoofd (Roosendaal) - Provincie Noordbrabant
Tel nr 0031 (0)165-340333 - email adres NVDBS@freeler.nl